Interview met auteur Lydia van Houten

Ooit begonnen als illustratrice voor andere auteurs, en schrijfster van wereldwijd uitgegeven en vertaalde prentenboeken en jeugdseries, debuteerde Lydia Albadoro (1972) onlangs met haar Thriller ‘Doodstil’ onder de auteursnaam Lydia van Houten. Van Houten heeft inmiddels meer dan achttien prenten- en kinderboeken op haar naam staan.Ze besloot het roer om te gooien en liet de lezers kennismaken met haar ‘thrillerkant.’ Deze werd door recensenten goed ontvangen en omschreven als: ‘Het is zeker geen verkeerde keuze geweest om ook in dit genre te gaan schrijven.’ Maar de weg naar succes is Van Houten niet makkelijk afgegaan.

02

Wilde je altijd al schrijver worden?

Nee. Niet toen ik jong was. Als mensen mij vroeger hadden gevraagd:‘wat wil je later worden…’dan had ik als antwoord gegeven dat ik dieren en mensen in nood wilde redden. Greenpeace leek mij wel wat! Toch schreef ik al heel veel als kind. Dat kwam omdat ik in Amsterdam opgroeide en eigenlijk nooit buiten kon spelen. Verder heeft een ongelukkige jeugd ervoor gezorgd dat ik mij graag verstopte in een fantasiewereld. Zo kon ik ontsnappen uit de dagelijkse werkelijkheid. Al de negatieve indrukken uit mijn jeugd wilde ik omzetten naar positiviteit. Dat is waarom ik uiteindelijk ben gaan schrijven, omdat ik via de pen wel alles mocht zeggen wat ik dacht.

Hoe ben je ontdekt als schrijver?

Toen mijn partner ooit opmerkte dat ik geen schrijver was, maar illustrator. Voorheen illustreerde ik namelijk voor andere schrijvers. Hij maakte een leeuw in mij los, zoiets als: let maar eens op! Toen schreef ik het eerste deel van “De bron van Drie,” wat uiteindelijk een serie is geworden.Onvoorstelbaar dat ik gelijk kreeg. Het boek kreeg een fantastische recensie, en ik werd vergeleken met C.S. Lewis, de schrijver van Narnia. Ook al had ik toen nog geen idee wie dat was. Want het verhaal wat ik vertelde was eigenlijk gewoon een wereld die ik kende uit mijn jeugd. Na de recensie wist ik dat ik niet langer onzeker hoefde te zijn, en dat ik nooit meer moest luisteren naar het advies: dat kun jij niet! 

Hoe ziet je werkdag eruit?

Het begint in complete chaos: kinderen aankleden, brood smeren, kinderen naar school brengen en daarna geef ik mezelf een half uur de tijd om tot rust te komen. Dan zet ik thee, en kijk wat er op het programma staat. Vaak is dat research voor een boek, schrijven of corrigeren. De kinderen hebben een continu-rooster waardoor ik geen afleiding heb. Tegen de middag haal ik ze weer op en dan probeer ik zo goed en kwaad als het kan te werken. Als ze op bed liggen kan ik weer een paar uurtjes schrijven.

09

Zijn er punten die je minder leuk vind in dit werk?

Het isolement waarin ik zit als ik een verhaal schrijft. Niemand mag het weten en soms voel ik mij dan ‘alleen op de wereld.’ Ook grijpt een verhaal mij wel een zo aan dat het merkbaar is voor de omstanders. Omdat zij zich niet inleven in het verhaal is dat voor mijn familie en vrienden wel eens onbegrijpelijk waar mijn stemmingswisselingen vandaan komen.

Heb je vaste schrijfrituelen?

Thee! Eigenlijk ben ik een groene thee junk. Altijd heb ik een kop thee naast mij staan. Vaak ben ik zo gedreven dat het uiteindelijk pas koud is als ik het opdrink. Echt vies! Verder ben ik geen ochtendmens dus een structureel ritueel van vroeg opstaan is aan mij niet besteed. In de morgen ben ik niet menselijk! Ken je ‘the living dead?’ Zo ben ik als ik opsta! Daarom moet ik langzaam opstarten, want van natuur ben ik een nachtuil.

Welke opleiding(en) heb je gevolgd?

Mavo- Havo, talen, midden management en een secretaresse opleiding. Met een aangevulde propedeuse: psychologie.

 Hoe heb je je studententijd ervaren?

Op mijn veertiende verhuisde ik met mijn moeder mee van Amsterdam naar Arnhem. Meteen toen ik mijn nieuwe school binnenstapte ging het goed fout. De hele school bleek op de hoogte dat er een ‘Amsterdamse griet’ op school kwam. Op de een of andere manier vonden ze mensen uit Amsterdam sloeries. Het was vreselijk maar het escaleerde pas goed toen de ‘bink’ van de school geen aandacht van mij kreeg. Ook al zat hij niet in mijn klas, hij moest mij hebben omdat ik niet bij zijn populaire aanbidders wilde horen. Achteraf hoorde ik pas dat hij helemaal niet op meisjes viel en een hekel had aan iedereen die hem niet aanbad. Zijn naam weet ik nog goed! Later is hij bij een of andere omroep gaan werken als presentator. Hij is het vast vergeten maar ik niet! Het was een ondragelijke situatie omdat ik als gesloten, verlegen en gevoelig meisje mij niet kon verweren. Ik sloot mij verder af en ging spijbelen. Uren en uren zat ik in de Arnhemse bibliotheek. Daar las ik boeken, studeerde talen, vormgeving en alles wat mijn interesse had. In die tijd leerde ik meer dan al die jaren op school!

Feestbeest of studiebol?

Duidelijk een studiebol, wat overigens na mijn twintigste rigoureus veranderde naar feestbeest.

Wat wilde je vroeger worden?

Haha, hebben jullie even? Oké, komt het… dierenarts, bioloog, fotograaf, agent, zangeres, kunstenares, modeontwerpster, binnenhuisarchitecte, spion, model, actrice, en pfff… met veel fantasie wil je eigenlijk wel van alles worden. Maar vooral wilde ik zo stoer en dapper worden als Indiana Jones!

Wat kunnen lezers van jouw boek leren?

Oei, lastige vraag! Misschien dat je altijd op jezelf moet vertrouwen. Ook al is het moeilijk en zeggen anderen dat iets onmogelijk is. Er is altijd een weg, ook al zie je die niet meteen! Ook dat niet alles is wat het lijkt, dat mensen in situaties komen waardoor ze reageren zoals ze doen en eigenlijk handelen zonder bewustzijn. Dat laatste is wel het belangrijkste dat ik uit wil dragen!

Cover

Richt je je specifiek op een doelgroep tijdens het schrijven?

Nee, in het begin was dat wel zo. Waardoor het schrijven te krampachtig werd. Door beperkingen kan ik niet vrij werken. Nu laat ik het los. Er is geen doelgroep want ik wil schrijven voor iedereen.

Waar kwam de inspiratie voor het boek Het teken van drie vandaan en hoe reageerden de lezers op dit boek?

Whoops, eigenlijk heb ik dat al een beetje verraden! De inspiratie komt van de dissociatie opgelopen door trauma uit mijn jeugd. Nu kan ik het handig inzetten en gebruiken in plaats dat het mij gebruikt. De werelden in het boek zijn werelden van ontsnapping. Ze hebben weinig regels, want de tijd loopt niet gelijk, maar door elkaar heen. Zo worden de hoofdpersonen geconfronteerd met oneindige mogelijkheden, werelden, en een overvloed aan vreemde wezens. De lezers reageerden dat ze meer wilden lezen, en vroegen mij al snel wanneer er een vervolg kwam. De werelden worden voor hun dus ook echt, en ik kan je zeggen: ze zijn inderdaad schitterend!

Staan er nog meer boeken op de planning. Zo, ja welke?

Haha, heb je weer eventjes?  Doodstil mijn  thrillerdebuut is onlangs verschenen. Eigenlijk weet ik niet of dit genre als zodanig bestaat het is een psychologisch erotische thriller roman! Dan komt er een nieuw vervolg op het teken van drie. Onder een andere titel weliswaar: Evian Willow. Dan komt er een nieuwe thriller uit in 2016.

Vind je dat je een opleiding nodig hebt om schrijver te worden?

Als ik eerlijk mag zijn? Ja, doe het niet of doe het goed! Als ik achteraf had kunnen kiezen dan zou ik journalistiek gaan studeren. Echter had ik nooit veel keus. Wel het geluk dat ik gedwongen werd te schrijven omdat ik moest zwijgen. Mijn pen werd mijn stem, uit noodzaak. Natuurlijk gun ik het niemand om op deze manier schrijver te worden.

07

Je bent ook illustrator. Wat doe je het liefst schrijven of illustreren?

Twee jaar geleden had ik zeker niet kunnen kiezen. Nu wel! Ik schilder en illustreer het liefst, maar dat zie ik als hobby. Schrijven is iets dat ik beroepsmatig doe. Dat komt omdat ik teveel dingen te vertellen heb, al die dingen kan ik onmogelijk schilderen.

Kun je rondkomen van het schrijven alleen of zijn er nevenactiviteiten die je moet doen om brood op de plank te krijgen?

Au, een zwakke plek! Het was vreselijk moeilijk, en wij leefden vlak op de armoedegrens alleen maar omdat ik deze beslissing nam. Haha, ik heb zelfs wel eens een paardenbloemsalade gemaakt omdat er geen geld was voor groente, zo erg is het dus geweest. Er waren veel momenten van financiële hopeloosheid, maar opgeven was nooit een optie. Langzamerhand veranderde er iets, ik merk duidelijk dat mensen veel meer waardering hebben gekregen voor fantasy, en dat het genre langzamerhand een volwaardig bestaansrecht heeft. Langzamerhand draaien de rollen zich om: ik word opgemerkt en geprezen om het harde werk. Eindelijk! Ook al is het nog steeds afwachten hoe het volgende boek doet. In ieder geval kan ik er ondertussen groente van kopen.

Wie zijn jouw favoriete schrijvers?

Qua jeugdauteurs: Roald Dahl. Volwassenen:Steven King, Ernest Hemmingway en mijn nummer één is George Orwell,maar ik lees vooral veel non-fictie.

Favoriete eten?

Bonbons, chocoladepepermuntsticks, eigenlijk chocolade in alle vormen en maten: chocolade taart, chocolade gebak, chocolade ijskoekjes, ben ik nog iets vergeten?

Favoriete boek?

Jeugdboek? Absoluut Mathilda! Want- dat meisje, dat ben ik.

04

Waar haal je inspiratie vandaan voor je boeken?

Heel verschillend. Als voorbeeld neem ik even het doodstil. Op een dag, lang geleden, ergerde ik mij eraan dat ik geen geld verdiende als kunstenaar. Ik voelde mij mislukt, ongeliefd, ronduit slecht. Door mijn jeugd leerde ik negativiteit om te zetten naar positiviteit. Dus schreef ik een script. In dat script beschrijf ik eigenlijk hoe ik mij op dat moment voelde. Veel kwaadheid, en dat kon ik weer gebruiken als het een thriller zou worden: een mislukte kunstenaar, die zo gefrustreerd raakt… daar moet wel ellende van komen. De science fiction die ik wil gaan schrijven kwam uit een droom die ik ooit had. Levensecht! En ik wist meteen dat het een geniaal concept was. Maar inspiratie kan ook van anderen komen. Eigenlijk ligt het altijd op straat en moet je er een oog voor hebben! Dat laatste is het belangrijkste: leren zien!

Wat zijn je hobby’s?

Films kijken en schilderen. Als ik later oud ben en tijd heb, wil ik gaan tuinieren, beeldhouden, taarten bakken en bonbons maken.

doodstil

Wat doe je over 5 jaar ?

Haha, mijn gouden griffels afstoffen! Nee, ik heb echt geen idee, want ik leef veel meer bij de dag. Dat komt een beetje voort uit het overlevingsmechanisme door iets dat ik in april meemaakte. T toen mijn man tot twee keer op het randje van de dood balanceerde.

Heb je een relatie(kinderen)?

Ja, ik ben getrouwd en heb drie geweldige meiden.

Ben je (bij)gelovig?

Eigenlijk geloof ik veel, heel veel. Dat komt voort uit een filosofie: als je iets uitsluit zal het er nooit voor je zijn. Als kind geloofde ik in een betere toekomst: en kijk nu eens! Nu als volwassene geloof ik in oneindige mogelijkheden. Daardoor sluit ik niets uit.

Heb je tips voor aankomende schrijvers?

Schrijf voorbij je comfortzone! Schrijf zoals je praat, dus vloek, en wees oprecht. Maak je nooit druk om recensies, en trek je niets aan van de literaire wereld: veel is een fascade. Er is geen baan met een groter contrast: zo word je uitgenodigd voor een brunch met H.M. de koningin (wat mij gebeurde), en zo zit je onder de armoedegrens en ben je op zoek naar paardenbloemblaadjes voor je salade. Maar wees vooral jezelf, en geloof! Geloof dat alles kan!

de teken van drie

Foto’s: Kees Rutgers

Uitgeverij: Kabook

Advertisements

8 thoughts on “Interview met auteur Lydia van Houten

  1. Het teken van drie lijkt me erg interessant om te lezen. Leuk dat je een inkijkje geeft in het leven van de auteur. Ik vroeg me altijd af hoe het er aan toe gaat achter de gesloten deuren. Het lijkt me ook moeilijk om een boek te schrijven. Ik lees sneller dan dat ik kan schrijven. Leuke interview.

    Like

  2. “Schrijf voorbij je comfortzone! Schrijf zoals je praat, dus vloek, en wees oprecht. Maak je nooit druk om recensies, en trek je niets aan van de literaire wereld: veel is een fascade”,vind ik een leerzaam zinnetje. Ik ben ook gek op Mathilda. Je ziet wel meer vrouwelijke schonen de thrillergenre overheersen. Dat vind ik een mooi gebaar naar de lezers toe.

    Liked by 1 person

  3. Het is alweer een tijdje geleden dat je een interview hebt gedaan. Dat had ik wel gemist. Ook op http://www.vbnow.nl zijn er minder interviews afgenomen. Jammer ik geniet er altijd van. Ook van deze interview heb ik genoten. Komen er nog meer interviews met auteurs. Ik vind het altijd leuk om over hun leven te lezen. Zo leer je ook de auteur persoonlijk kennen.

    Liked by 1 person

    • Hey Sharda,
      Ja klopt. Ik had niet echt heel veel tijd meer, kwam door drukt op school e.d. Binnenkort komen er vaker interviews. Ik zal ook proberen om voor diversiteit te zorgen. Leuk dat je van de interviews geniet. Blijf vooral genieten. Ik zal nog meer leuke interviews plaatsen binnenkort. Houd deze blog in de gaten.

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s